Eþimle ikimizde 35 yaþýndayýz.Ben onu uzun yýllar boyunca seviyorum ve hayatýmdaki ilk insan o.Ancak o benim zorlamalarýma daha fazla dayanamadý ve 3 yýl önce kabul etti.Çok can atmasada 1.5 yýl öncede evlendik.Çok sýk kavga ediyoruz ortala her 2-3 haftada bir kavga ediyoruz ve ayda birde ayrýlma noktasýna kadar geliyoruz ve her seferinde toparlayan tabiri caizse yalakalýk yapan ben oluyorum çünkü ayrý kalmaya dayanamýyorum onu çok seviyorum.Benim hatam asabi bir insan olmam ancak eþim ise çok soðuk birisi bu her konuda böyle.Çoðu kavga nedenimiz bu soðukluktan kaynaklanýyor.Sorunca sevdiðini söylüyor ama içimde hep bir þüphe var.Ben sormadan soylemez hýç.Bakýþlarý ile de belli etmez.Ama artýkk býktým bu soðukluktan yeni bir oðlumuz oldu ama ona raðmen, eþimi çok sevmeme raðmen ondan ayrýlmak istiyorum.Sevgimin karþýlýðýný hiç alamadým.Ne yapmam gerekir sizce??Evde erkek o mu benmiyim anlamaz oldum.çok soðuk birisi hiç arkadaþý yok.tek dünyasý ailesi..